پایگاه اطلاع رسانی بانوی بلوچ

۱۴۰۰-۱۰-۱۱

گز نماد پایداری سیستان

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook

گز درختی است زیبا دارای برگ هایی باریک ، نوک تیز و فشرده به هم دارد . از شاخه‌ های این درخت ماده‌ای به خارج ترشح می‌شود که به گز انگبین موسوم است و دارای ساکاروز ، موسیلاپ و پراکسیداز است و به علت شور بودن برگ های آن فقط شترسانان از آن استفاده می‌کنند، اما برای تغذیه سایر حیوانات نامرغوب است .

گز در واقع درختچه ای است که با طبیعت و زندگی مردم سیستان گره خورده و از گلهای آن برای رنگرزی نخ ها جهت استفاده در قالی بافی و شال بافی استفاده می کردند.

سیستان سرزمین هیرمند و هامون ،سرزمین فرهنگ،خلاقیت ونوآوری که زنان ومردان آن با بهره گیری ازمیراث فرهنگی هنرهای خودرا از طریق  تلفیق طبیعت با زندگی خود به نمایش می گذارند.

ساخت اشیاء و صنایع دستی که هم نیازهای زندگی رابرطرف می کند و هم بخشی از گرایش های زیبایی شناختی خودشان را نشان می دهند.

ساخت صنایع دستی در سیستان و بلوچستان قدمت دیرینه ای دارد و به صورت تزیینی نبوده، بلکه نیاز مردم این خطه با هنر دست هایشان برطرف می شده است.

فرستنده : زهرا شاقوزایی از کانون زنان سیستان

منبع: تاریخ سیستان

۷۸۶

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook
انتهای پیام/

دیدگاه های ارسال شده توسط شما ، پس از تایید مدیر سایت یا دبیر بخش خبری در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت باشد منتشر نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *