پایگاه اطلاع رسانی بانوی بلوچ

۱۴۰۱-۰۱-۲۴

آیا فیس بوک شما را افسرده می کند؟

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook

“ترس از بی نصیب ماندن” پدیده ای است که چند سال پیش روان شناسان به عنوان ریسک احتمالی استفاده از فیس بوک مطرح کرده بودند. شما شب جمعه ای را تنها هستید و تصمیم می گیرید که به فیس بوک بروید تا ببینید که دوستانتان در چه حالی هستند و می بینید که آن ها با هم بیرون رفته اند و شما را دعوت نکرده اند. شما دوست داشتید که بیرون و در حال تفریح باشید و به همین خاطر شروع به فکر کردن می کنید که چرا کسی شما را دعوت نکرده است. این در حالی است که تصور می کردید که در بین دوستان و آشنایان خود فردی محبوب هستید. آیا چیزی هست که این افراد در شما دوست ندارند؟ چند موقعیت اجتماعی دیگر را به این خاطر از دست داده اید که دوستانتان نمی خواسته اند در کنار شما باشند؟ پس از مدتی شما دچار درگیری ذهنی می شوید و تقریبا می توانید ببینید که عزت نفستان در حال پایین تر و پایین تر رفتن است و اینها همه در حالی اتفاق می افتند که به دنبال علتی برای تنهایی خود هستید.

احساس تنها و بی نصیب ماندن همیشه یکی از مولفه های اثرگذار احتمالی روی احساس افسردگی عزت نفس کم بوده است و این امر از آغاز زمان وجود داشته است، اما تنها در زمان ما که رسانه های اجتماعی ظهور کرده اند می تواند تعداد بارهایی که فرد به جایی دعوت نشده است را محاسبه کرد. با در ذهن داشتن چنین ریسک هایی آکادمی پزشکان متخصص کودک آمریکا هشداری را منتشر کردند که فیس بوک می تواند به جرقه افسردگی در کودکان و نوجوانان را بزند، گروه هایی که به طور خاصی نسبت به طرد اجتماعی حساس هستند. اعتبار این ادعا به گفته تاک سانگ چو و هاو یین وان از دانشگاه شویی یان هنگ کنگ زیر سوال است. آنها معتقدند “افسردگی فیس بوک” ممکن است به کلی وجود نداشته باشد یا حتی ممکن است این رابطه در جهت مخالفی برود و استفاده از فیس بوک مربوط به رضایت بیشتر و نه کمتری از زندگی باشد. صفتی شخصیتی که به عقیده نویسندگان هنگ کنگی می تواند نقشی کلیدی ایفا کند، روان رنجورخویی است. روان رنجورخویی گرایشی مزمن به نگرانی بیش از حد، احساس اضطراب و تجربه مداخله گر بی اعتماد به نفسی است.

نمونه آنلاین شرکت کنندگان از سراسر دنیا شامل ۲۸۲ بزرگسال بود که بین ۱۸ تا ۷۳ سال سن داشتند که میانگین سنی آنها ۳۳ سال بود. دو سوم این افراد مرد بودند. آنها آزمون هایی استاندارد را در زمینه صفات شخصیتی و افسردگی کامل کردند. از شرکت کنندگان خواسته شد تا استفاده از فیس بوک و تعداد دوستان خود را تقریب بزنند و همچنین گزارش کنند که تا چه اندازه ای درگیر مقایسه اجتماعی، از طریق فیس بوک هستند و در چه حد حسادت را تجربه می کنند.

سوال کلیدی این است که آیا استفاده از فیس بوک و افسردگی با هم رابطه مثبتی دارند.

یانه، آیا کسانی که بیش از دو ساعت در روز با این شبکه اجتماعی کار می کنند در خطر بیشتر افسردگی نسبت به کاربران گه گاهی هستند؟ پاسخ این سوالات به گفته نویسندگان این مقاله و پژوهش، یک “نه” قاطعانه است. آنها در جمع بندی خود اظهار کردند که: ” در این مرحله، خیلی زودهنگام است که پژوهشگر یا درمانگری بخواهد نتیجه بگیرد که گذراندن زمان در فیس بوک می تواند اثراتی پایدار روی سلامت روانی داشته باشد.”

هرچند با این وجود، ریسک سلامت روانی برای افرادی که در مولفه شخصیتی روان رنجورخویی نمره بالایی می گیرند، وجود دارد. افرادی که نگرانی بیش از اندازه و احساس اعتماد به نفس کم دارند و در مجموع مضطرب هستند، احتمال بیشتری برای نشان دادن علائم افسردگی را تجربه می کنند. به این خاطر که پژوهش حاضر مقطعی بوده و در یک مرحله انجام شده است، این احتمال وجود دارد که افراد روان رنجورخو که افسردگی بالایی دارند، به فیس بوک وابسته شوند. این بدین معناست که در این پژوهش همبستگی بین روان رنجورخویی، استفاده از فیس بوک و افسردگی صورت گرفته و مشخص نیست که کدام علت کدام است.

این پژوهش از هنگ کنگ پیشنهاد می کند که بار بعدی که “ترس از بی نصیب ماندن” را تجربه کردید، بررسی کنید که چرا احساس تنهایی می کنید. در این حالت استراحت کنید، به عکس‌هایی از خاطرات لذت بخش گذشته خود که در کنار دوستانتان بوده اید، نگاه کنید و از به خاطر آوردن این رویدادها لذت ببرید.

منبع: ماهنامه سپیده دانایی، سال دهم، مهر و ابان ۱۳۹۶، صفحه۱۷۲،۱۷۳

تنظیم: ایرندگانی

۷۸۶

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook
انتهای پیام/

دیدگاه های ارسال شده توسط شما ، پس از تایید مدیر سایت یا دبیر بخش خبری در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت باشد منتشر نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.