پایگاه اطلاع رسانی بانوی بلوچ

۱۴۰۱-۰۱-۲۸

فرزند پروری به شیوه  حضرت فاطمه سلام الله علیها

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook
  1. شخصیت قائل شدن برای فرزندان

فرزندان در هر سنی که باشند برای خود شخصیت قائل هستند و دوست دارند در کانون توجه و عنایت باشند. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «أَکرِموا أَوْلَادَکمْ وَ أَحْسِنُوا أَدَبَهُمْ یغْفَرْ لَکم؛ فرزندان خود را گرامی بدارید (برای آنها شخصیت قائل شوید) و آداب شان را نیکو گردانید تا در کانون بخشش قرار گیرید.» از امام باقر(ع) سؤال شد وقتی کودکان در صف جماعت حاضر می شوند چه رفتاری را باید انجام دهیم حضرت فرمودند: «لَا تُؤَخِّرُوهُمْ عَنِ الصَّلَاهِ الْمَکتُوبَهِ وَ فَرِّقُوا بَینَهُمْ؛ آنان را به صفهای آخر جماعت نرانید؛ بلکه بزرگسالان در میان آنان بنشینند.»

حضرت زهرا(س) فرزندان خویش را از همان سنین کودکی با مسجد مأنوس می کرد. به خاطر این روش تربیتی بود که امام حسن مجتبی تشویق می شدند ضمن حضور در مسجد، به مواعظ و کلمات پیامبر نیز دقت کرده و بعد از بازگشت به منزل، برای مادر و اهل خانه نقل کنند. به این ترتیب، امام حسن(ع) همچون یک خطیب روی متکایی نشسته و سخنرانی می کردند و آنچه که از پیامبر(ص) فرا گرفته بودند، ارائه می دادند. وقتی امیر‌مؤمنان‌علی(ع) وارد منزل می شدند و با همسر خود سخن می گفتند، درمی یافتند که حضرت فاطمه(س) آنچه از آیات قرآن نازل شده، اطلاع دارند، از ایشان می پرسیدند: «با اینکه شما در منزل هستید، چگونه به آنچه که پیامبر در مسجد بیان کرده اند، آگاه هستید؟ حضرت جریان امام حسن(ع) را به عرض ایشان می رساندند که این آگاهی، از ناحیه فرزندشان امام مجتبی(ع) بوده است.

روزی امیرالمؤمنین‌علی(ع) زودتر وارد منزل شدند و مخفیانه به سخنرانی امام حسن(ع)گوش می کردند. امام مجتبی(س) به لکنت زبان افتادند، حضرت‌زهرا(س) تعجب کردند؛ امام مجتبی(ع) عرضه داشتند: مادر جان! تعجب نکنید؛ چراکه شخص بزرگی سخن مرا را می شنود، و استماع او مرا از بیان مطلب بازداشته است. در این هنگام امام‌علی(ع) بیرون شدند و فرزندشان امام مجتبی(ع) را بوسیدند.

پیام ها :

– حضرت زهرا(س) به ما یاد می دهند که با کودکان خود گفتگوهای علمی داشته باشیم؛

– از کودکان نیز می شود استفاده علمی برد

– کودکان را باید تشویق به نطق علمی نمود

– گفتگوی کودکان شیرین و شنیدنی است که امیرالمؤمنین مشتاق شنیدن می شوند

– با اینکه پسران در ۱۵ سالگی به سن تکلیف می رسند؛ ولی رفت و آمد به مسجد از زیر هفت سالگی در سبک و سیره زندگی اهل بیت مورد تأکید بوده است.

– ضرورت آموزش حضور حساب شده و با برنامه فرزندان در مسجد توسط پدر و مادر؛

– ایجاد زمینه بازگویی محتواهایی که فرزندان در مسجد آموزش می بینند، سبب رشد فرزندان و شناخت توانمندی های آنان می شود؛

– این عمل تمرینی است برای تقویت بیان و تسلط برای سخن حق و علمی گفتن فرزندان؛

– تبدیل خانه به مدرسه و معلم و شاگرد شدن اعضای خانواده؛

– ایجاد امکانات و زمینه سازی برای ابراز وجود فرزندان در خانه؛

– تشویق فرزندان برای تبلیغ و انتقال معارف الهی به سایر اعضای خانواده؛

– ایجاد فضای بازخوانی و تکرار سخنان راهی برای خوب گوش کردن سخنرانی های مسجد برای فرزندان؛

– تمرینی است برای تقلید صحیح و سالم و آموختن ادب حضور در فرزندان؛

– تلاش مادران برای پرداختن به جنبه های تربیتی فرزندان؛

– تشویق پدران در موارد خوش فهمی فرزندان؛

– شخصیت بخشی به فرزندان، با کانون توجه قرار دادن آنها در خانه و خانواده.

  1. رعایت عدالت بین فرزندان

عادلانه رفتار کردن با فرزندان و توجه درست به آنها، اصل سازنده ای است که تا اعماق وجود کودک اثر می گذارد. والدین باید دل خود را جای دل فرزندان خویش بگذارند و سپس رفتاری را متناسب با آنها بروز دهند و از برخی قضاوت ها بین کودکان بپرهیزند و در نهایت، چنانچه مجبور به اظهار نظری هستند، نسبت به خود رفتار و عملکرد آنها قضاوت کنند و آن را به شخصیت فرزندان تسرّی ندهند. مثلاً نباید در مواقعی مانند خرید لباس، هدیه و پاسخ سلام، روح کودک را با مراعات نکردن انصاف، آزار دهند.

روزی امام حسن(ع) و امام‌حسین(ع) در رقابت خطاطی قرار گرفتند. هر دو جهت داوری مسابقه خدمت مادرشان رسیدند. حضرت فاطمه(س) نمی خواستند هیچ یک آزرده شوند، بدین خاطر فرمودند: به پدرتان مراجعه کنید تا ایشان قضاوت کنند. حضرت‌علی(ع)  نیز به این نتیجه رسیدند که اگر هر کدام را برتر اعلام کنند، دل دیگری آزرده می شود، پس آن‌ها را نزد پیامبر(ص) فرستادند و داوری را بر عهده آن حضرت نهادند. پیامبر نیز داوری را به جبرئیل سپردند. ایشان نیز به اسرافیل حواله دادند، تا این‌که او از جانب خداوند قضاوت در این مورد را به خود حضرت فاطمه(س)  سپردند.

حضرت زهرا(س) عرض کردند: خدایا! چگونه میان این دو قضاوت کنم؟ به الهام حضرت باری تعالی، حضرت صدیقه کبری فرمودند: عزیزانم! دانه های این گردنبند را میان شما پراکنده می کنم؛ هر کدام از شما بیش ترین دانه را جمع کند، خط او بهتر است. آنگاه دانه های گردنبند را پراکنده کردند، خداوند به جبرئیل دستور داد به زمین فرود آید و دانه ها را بین ایشان مساوی تقسیم کند تا هیچ کدام آن دو بزرگوار رنجیده خاطر نشود. جبرئیل نیز برای احترام و تعظیم ایشان امر خدا را به جا آورد. گاهی عادلانه قضاوت کردن بسیار سخت است و پدران و مادران باید به آثار و پیامدهای قضاوت های خویش بیندیشند.

م…رنجبر

منبع : مبلغان، بهمن و اسفند ۱۳۹۷

۷۸۶

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook
انتهای پیام/

دیدگاه های ارسال شده توسط شما ، پس از تایید مدیر سایت یا دبیر بخش خبری در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت باشد منتشر نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.