پایگاه اطلاع رسانی بانوی بلوچ

۱۴۰۱-۰۳-۰۸

تأثیر تفاهم والدین در تربیت کودک

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook

تفاهم والدین در تمام صحنه‌‌های زندگی، موجب استحکام پایه‌‌های خانواده می‌‌گردد. به ویژه با تفاهم با همدیگر علاوه بر اینکه کانون زندگی را گرم‌‌تر نموده‌‌اند، ‌فرزندان چنین خانواده نیز، ‌از سلامتی کامل‌‌تر و شخصیت واقعی برخوردار می‌‌گردد. امام معصوم (ع) می‌‌فرماید:«بهترین زنان شما زنی است که هرگاه همسرش خشمناک گردد ومورد غضب وی قرار گیرد و یا این که برهمسرش غضبی کرد، به او بگوید: دست من در دست تو و تسلیم محض تو هستم.»

رسول خدا(ص)‌ می‌‌فرماید: «برادرم جبرئیل به من خبر می‌‌داده و همواره سفارش زنان را می‌‌نمود، تا آنجا که من گمان کردم، برای شوهر جایز نیست که به زنش اُف بگوید… شما زنان را به عنوان امانت خدایی گرفته اید…

امیر المؤمنین (ع) می‌‌فرماید: زنان امانت خدا نزد شما هستند، به ایشان زیان نرسانید و بر ایشان سخت مگیرید.»

حال این سوال مهم ذهن را به خود درگیر می نماید که فرزندان باید شاهد چه میزان از رفتارهای محبت آمیز میان والدین باشند ، آیا به طور کلی مسیر زوجین تغییر کرده و در حضور فرزندان برخوردی رسمی و توام با احترام با یکدیگر داشته باشند و یا اینکه زوجین این اجازه را دارند تا در مقابل فرزندانشان برخورد محبت آمیز را داشته باشند البته با حفظ حرمت و احترام یکدیگر!!! کودکان بسیار دقیق و حساسند و به سرعت یاد می گیرند و همه چیز را در حافظه خود ثبت و ضبط می‌کنند . کودکان از سنین بسیار پایین تفاوت خشم و غم و شادی ، شعف و خنده و گریه را به خوبی درک می‌کنند و نسبت به آن عکس العمل نشان می دهند ، پس کودکان تفاوت رفتارهای والدینشان نسبت به یکدیگر را درک خواهند کرد.

ابراز محبت والدین نسبت به یکدیگر جو عاطفی خانواده را گرم و سالم تر نگه می دارد و نشان داده شده است فرزندان این گونه از خانواده ها سالم ، با نشاط و با اعتماد به نفس بالاتری پرورش یافته و در جامعه حضور پیدا می کنند.

کودکان از رفتارهای محبت آمیز والدین خود لذت می برند و از اینکه احساس کنند والدینشان به یکدیگر وابستگی عاطفی دارند احساس امنیت خاطر در آنها افزایش پیدا خواهد کرد . کودکانی که دارای والدینی هستند که دائماً با یکدیگر اختلاف نظر و درگیری دارند و محبت و علاقه ای در میان آنها جریان ندارد به مرور از والدین خود دور می شوند و به دنبال مقصر گرم نبودن کانون خانواده اشان می گردند.

در بعضی مواقع  والدین با این استدلال که ممکن است مشاهده روابط عاطفی میان والدین برای فرزندان مضر باشد و آنها را دچار مشکلاتی سازد از ابراز علاقه و محبت به همسرانشان در مقابل فرزندان سر باز می‌زنند ،البته تحقیقات نشان داده است که ناراحتی های عاطفی و اختلالات شخصیتی در میان این دسته از کودکان بیشتر مشاهده می شود. در مقابل بعضی از کارشناسان معتقد هستند ابراز محبت والدین نسبت به یکدیگر جو عاطفی خانواده را گرم و سالم تر نگه می دارد و نشان داده شده است فرزندان این گونه از خانواده ها سالم ، با نشاط و با اعتماد به نفس بالاتری پرورش یافته و در جامعه حضور پیدا می کنند و می توان گفت قطعاً برقراری روابط صمیمانه و محبت آمیز و ابراز محبت های لازم و متعارف نه تنها بد آموزی ندارد بلکه می تواند مقدماتی برای آموزش روابط صحیح بین والدین و فرزندان آنها باشد. البته نباید از این نکته بسیار مهم غافل شد که ابراز محبت در مقابل دیدگان کودکان باید دارای چارچوب خاص و کاملاً منطقی و معقول باشد و از بعضی اموری که  خاص روابط شخصی همسران است خودداری به عمل آید زیرا زیاده روی در این مورد می تواند کودکان را با مشکلاتی نظیر بلوغ زودرس و بسیاری مشکلات دیگر مواجه سازد.همچنین  فرزندان باید بدانند که والدینشان دارای خلوتی هستند که بسیار محترم است و آنها اجازه وارد شدن به این خلوت را ندارند و اجازه ندارند آن را بشکنند.

منبع: جام جم

تهیه و تنظیم : مهرانگیز امیرزهی

۷۸۶

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook
انتهای پیام/

دیدگاه های ارسال شده توسط شما ، پس از تایید مدیر سایت یا دبیر بخش خبری در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت باشد منتشر نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *